Acz:

Çağa Kafa Tutan Şair; Erdem Bayazıt

Haydi gel sevgilim Uzanalım toprağın altına Çiçekler mayalansın göğsümüzde Bu akıp giden bu kör gidip yol giden Kalabalıkları bu insanları Ezen çiçekleri, bir kere bile farkına varmayan Dökülen bu yıldızları yağmur birikintilerine Çiğneyerek geçen bu adamları ve kadınları Uyarmak için bir an durdurmak için Bu bizi terkeden, bacaları öksüz ve boynu bükük Bırakıp giden leylekleri o güzel hacı leylekleri İçimizde sonsuzluk kavislerinden izlerini taşıdığımız Ama şimdi kendimizi zorlasak da Anımsayamadığımız tasarlayamadığımız o kırlangıçları Ah tekrar dönülebilir mi yaşayabilir miyiz Uzansak yerin altına ve toprak olsak.

Yavuz Selim Güneş · 19 Eylül 2011